เกี่ยวกับสาขา

ประวัติ

หลักสูตร โดยในหลักสูตรปัจจุบันเป็นหลักสูตรปรับปรุงปี 2555 ซึ่งทางสาขาวิชาฯ ได้คำนึงถึงสถานการณ์หรือการพัฒนาทางเศรษฐกิจในปัจจุบันที่สอดคล้องกับแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 11 (พ.ศ.2555 – 2559) ที่กล่าวถึงการเปลี่ยนแปลงทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอย่างก้าวกระโดด ก่อให้เกิดทั้งความเปลี่ยนแปลง โอกาสและภัยคุกคามทางด้านเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อม จากการการพัฒนาและการขยายตัวด้านเศรษฐกิจของประเทศ และการเพิ่มจำนวนอย่างรวดเร็วของประชากร การใช้เทคโนโลยีที่ไม่เหมาะสมในกระบวนการผลิตทางด้านเกษตรกรรม อุตสาหกรรมและอื่นๆ ก่อให้เกิดผลกระทบทางด้านสิ่งแวดล้อมขึ้นเป็นอย่างมากในช่วงระยะเวลาปัจจุบัน ทั้งในรูปของทรัพยากรธรรมชาติที่เสื่อมโทรมและลดลงอย่างเห็นได้ชัด การเกิดการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและภัยพิบัติธรรมชาติที่รุนแรงขึ้น ปัญหามลพิษทางสภาวะแวดล้อมต่างๆ  ทั้งมลพิษอากาศ มลพิษน้ำ มลพิษดิน รวมถึงสารพิษ ขยะ  มูลฝอยและของเสียอันตราย มีมากขึ้นเกินศักยภาพในการกำจัดได้ทัน ขณะที่การนำเข้าสารอันตรายที่ใช้ในการผลิตมีมากขึ้น โดยขาดกลไกการจัดการทั้งการควบคุมกระบวนการผลิต การจัดเก็บ การขนส่ง ทำให้เกิดการแพร่กระจายในสิ่งแวดล้อมและปนเปื้อนห่วงโซ่อาหาร

สถานการณ์ด้านทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมจากข้อมูลในแผนพัฒนาจังหวัดลำปาง (พ.ศ.2555 – 2559) พบว่า เกิดปัญหาด้านคุณภาพสิ่งแวดล้อมในทุกส่วน (phase) ได้แก่ คุณภาพน้ำ อากาศ ดิน และการจัดการทรัพยากรธรรมชาติ จากการศึกษาคุณภาพน้ำของพื้นที่ในจังหวัดลำปาง ตั้งแต่อำเภอแจ้ห่มถึงอำเภอเถิน พบว่าคุณภาพน้ำอยู่ในระดับดี จนถึงเสื่อมโทรม และเกิดการปนเปื้อนสารเคมีต่างๆ ปัญหาคุณภาพอากาศ ยังคงพบปัญหาของฝุ่นขนาดเล็กกว่า 10 ไมครอน และโอโซน ตลอดจนปัญหาหมอกควันซึ่งมีค่าสูงเกินกว่ามาตรฐานหลายครั้ง โดยเฉพาะในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนเมษายน รวมไปถึงสถานการณ์ด้านขยะมูลฝอยและของเสียอันตราย ซึ่งยังคงมีขยะมูลฝอยในปริมาณมากและยังขาดการจัดการที่ดี นอกจากนี้ ยังพบสถานการณ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมซึ่งไม่แตกต่างจากจังหวัดอื่นๆ ในกลุ่มภาคเหนือตอนบน ได้แก่ ปัญหาความเสื่อมโทรมของทรัพยากรดินที่เกิดจากภัยธรรมชาติและการใช้ทรัพยากรดินไม่ถูกต้องตามหลักวิชาการ ปัญหาการบุกรุกตัดไม้ทำลายป่า และปัญหาภัยธรรมชาติที่ทวีความรุนแรงและเกิดขึ้นบ่อยครั้ง

เพื่อให้การแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมเป็นไปอย่างมีระเบียบแบบแผน ถูกต้องเหมาะสมตามหลักวิชาการ และสอดคล้องกับสภาพทางเศรษฐกิจ ในการพัฒนาทางด้านเศรษฐกิจและการพัฒนาทางด้านสิ่งแวดล้อมดำเนินไปอย่างไม่ขัดแย้งกัน สนับสนุนซึ่งกันและกัน และเกิดการเตรียมพร้อมให้ทันต่อการเปลี่ยนแปลงดังกล่าว จึงจำเป็นต้องมีการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมอย่างเป็นระบบ การพัฒนาและสร้างองค์ความรู้ การประยุกต์วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีด้านสิ่งแวดล้อมที่เหมาะสม เพื่อเพิ่มความสามารถในการพัฒนากำลังคนด้านวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม สำหรับการวางแผน จัดการและแก้ไขปัญหาทางด้านสิ่งแวดล้อมได้อย่างยั่งยืน

ปรัชญา

บัณฑิตมีคุณธรรมจริยธรรม มีความรู้ความสามารถ ในการวางแผน บริหารจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ตลอดจนมีทักษะและความชำนาญในวิชาชีพด้านวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม เพื่อนำไปสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน และสนองต่อการพัฒนาประเทศ

Comments are closed.